Liść wawrzynu – charakterystyka, zastosowanie i potencjalne działania niepożądane naparu z liści laurowych w kontekście zdrowotnym oraz kulinarnym
41
wyświetleń
Symbol zwycięstwa i chwały w starożytności, wawrzyn szlachetny (*Laurus nobilis*) od wieków fascynuje nie tylko ze względu na swoje walory estetyczne i intensywny, korzenno-ziołowy aromat, który urzekł zarówno greckich filozofów, jak i rzymskich wodzów. Roślina ta, uwieczniona w mitologii jako atrybut Apollina, pełniła funkcję nie tylko dekoracyjną – jej liście, bogate w olejki eteryczne, fenole oraz flawonoidy, stanowiły cenny składnik w tradycyjnej medycynie ludowej. Dziś doceniana jest przede wszystkim za zdolność wzbogacania smaku potraw – od zup i sosów po marynaty mięsne – jednocześnie wykazując, zgodnie z badaniami *in vitro* oraz *in vivo*, potencjał biologiczny obejmujący działanie przeciwdrobnoustrojowe, przeciwutleniające oraz modulujące odpowiedź zapalną organizmu.
Liść Laurowy
Powszechnie znany jako przyprawa używana do wielu potraw.. Stosuje się do dań, by podkreślić ich charakter i smak.. Idealny dodatek do zup, marynat, wywarów, w których gotuje się ryby, do aromatyzowania pieczeni z dziczyzny, czy różnego rodzaju sosów.. Wysuszone liście laurowe długo zachowują swoje właściwości aromatyczne, walory smakowe sprawiają, że stały się nieodłącznym elementem wielu dań [1].. Jednak w sprzedaży dostępne są głównie zwietrzałe liście laurowe, które nie mają pożądanego aromatu.. Najlepiej zaopatrzyć się na południu Europy w świeże listki laurowe i następnie zasuszyć je samodzielnie, by cieszyć się długo wartościowym aromatem w wielu daniach i wywarach.. Smak liści laurowych jest nieco korzenny, balsamiczny, lekko gorzki, przypominający muszkat [2].
Właściwości liścia laurowego
Liść laurowy zawiera 1 – 3% olejku eterycznego, dodatkowo jest źródłem flawonoidów, lignan, laktonów seskwiterpenowych, alkaloidów izochinolinowych.. W skład olejku laurowego (Oleum lauri) wchodzi 1, 8-cineol, linalol, eugenol, kostunol, geraniol, pinen, felandren oraz terpineol.. Liście laurowe obfitują w tłuszcze, związki azotowe, błonnik (do 29%) również sole mineralne [2, 3].. Liść laurowy znalazł zastosowanie w maściach rozgrzewających, przeciwbólowych.. Dodatkowo rozszerza naczynia krwionośne, co jest korzystne przy leczeniu reumatyzmu.. Wykazuje działanie moczopędne, przeciwbólowe.. Może być stosowany przy nadciśnieniu tętniczym, w cukrzycy, w występujących biegunkach, zapaleniach żołądka, chorobach skóry [4].. W badaniu wykazano, że olejek z liścia laurowego hamuje działanie α-glukozydazy, która powoduje szybszy wzrost glikemii poposiłkowej, tym samym wykazuje działanie przeciwcukrzycowe.. Za działanie odpowiedzialne są 3 składniki zawarte w olejku eterycznym tj.. : α-pinen, limonen, cyneol [5].. W badaniu Khan i wsp. Badano wpływ proszku z liści laurowych w ciastkach na wzrost glikemii poposiłkowej.. Z badania wynika, że stanowiły smakowity produkt, który redukował odpowiedź glikemiczną w organizmie [6].. Leczniczo można wykorzystywać wywar lub rozdrobniony w formie maści i nakładany na skórę.. Jak wynika z literatury liść laurowy można stosować również przy wysokim kwasie moczowym.. W badaniu na szczurach wykazano, że wyciąg z liści laurowych 0, 5 mg zwiększał wydzielanie kwasu moczowego, co może mieć duże znaczenie w leczeniu dny moczanowej [4].. Właściwości te wynikają z zawartych w liściach składników aktywnych.. Są to między innymi: taniny, flawonoidy, olejki eteryczne czy kwas cytrynowy, eugenol.. Zawarte w liściach taniny mają działanie ściągające oraz zapobiegają biegunkom [2, 4].. Wyciągi z liścia laurowego mają korzystny wpływ na krążenie krwi, wzmaganie skurczów mięśnia sercowego.. Wykazuje działanie protekcyjne dla wątroby, działa żółciopędnie i żółciotwórczo.. Wpływa na diurezę oraz wydzielanie potu, co wpływa na usuwanie szkodliwych metabolitów.. Działa antybakteryjnie, antyseptycznie, przeciwzapalnie [6, 7].. W badaniu Peixoto i wsp. Stwierdzono działanie przeciwgrzybicze na Candida albicans, prawdopodobnie ze względu na zawarte monoterpeny i seskwiterpeny w olejku z owoców wawrzyna szlachetnego [8].. Wykorzystywany również w przeziębieniach ze względu na działanie przeciwzapalne, wykrztuśne i napotne [2, 3, 9].
Wywar z liści laurowych
Napar z liści laurowych sporządza się z 2 łyżek na szklankę wrzącej wody, następnie przykrywa się i odstawia na 30–40 min.. Należy wypijać 3–4 razy dziennie.. Wywar różni się tym, że powinien po zalaniu wrzątkiem zostać dodatkowo zagotowany (przez około 5 minut).. Po przecedzeniu można wypijać lub wykorzystać do wielu potraw.. Napary oraz wywary z liści laurowych będą działać silnie antyoksydacyjnie i hamująco na powstawanie miażdżycy tętnic [10].
Wywar z liści laurowych – skutki uboczne
Przez działanie moczopędne może wpływać na wypłukiwanie niektórych minerałów z diety.. Brak badań na temat skutków ubocznych stosowania liści laurowych podczas ciąży i dla kobiet w okresie laktacji.. Używany jako przyprawa nie stanowi zagrożenia dla zdrowia, przy stosowaniu leczniczo, tak jak przy każdym produkcie, należy zachować rozwagę i umiar.. To właśnie w diecie śródziemnomorskiej, która powszechnie jest znana ze swojego prozdrowotnego działania nieodłącznym elementem są liście laurowe.. Ich dodatek do dań wpływa na walory smakowe i zapachowe, usprawnia proces trawienia.. Ważny ze względu na działanie antyoksydacyjne, antyseptyczne oraz przeciwbólowe.