Fragment grzbietu dorsza bez skóry

Dorsz, pod warunkiem że nie jest przygotowywany metodą smażenia w głębokim tłuszczu, stanowi źródło łatwo przyswajalnych składników odżywczych o niskiej zawartości kalorycznej. Jego mięso dostarcza wysokowartościowego białka, które w porcji 100 gramów zaspokaja aż 40% dziennego zapotrzebowania na ten składnik. Zgodnie z wytycznymi zrównoważonego żywienia, w tym zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), spożywanie ryb powinno odbywać się trzykrotnie w ciągu tygodnia. Dorsz wyróżnia się niską kalorycznością – zaledwie 78 kcal w 100 g – oraz obecnością kluczowych mikroelementów, takich jak jod, który jest niezbędny do syntezy hormonów tarczycy (tyroksyny i trójjodotyroniny), regulujących podstawowe procesy metaboliczne. Niedobór tego pierwiastka może prowadzić do poważnych zaburzeń, zwłaszcza u dzieci, w tym do upośledzenia zdolności poznawczych. Ponadto, dorsz stanowi cenne źródło witaminy E (szczególnie skoncentrowanej w wątrobie, gdzie występuje również tran bogaty w nienasycone kwasy tłuszczowe i witaminę D3), selenu (50% dziennego zapotrzebowania w 100 g), witaminy B12, fosforu, kwasów omega-3, niacyny, potasu oraz magnezu – minerału wspomagającego funkcjonowanie układu nerwowego, metabolizm węglowodanów oraz zapobiegającego skurczom mięśniowym i stanom depresyjnym. Ze względu na te właściwości, dorsz powinien być regularnym elementem diety kobiet w ciąży.

Podczas zakupu dorsza w sklepie należy zwrócić szczególną uwagę na jego wygląd zewnętrzny – świeża ryba charakteryzuje się lśniącą, napiętą skórą bez oznak przesuszenia. Okres przydatności do spożycia świeżego dorsza jest stosunkowo krótki i nie powinien przekraczać czterech dni. Aby zachować jego walory odżywcze oraz smakowe, zaleca się przechowywanie w warunkach chłodniczych – idealnie w pojemniku wypełnionym lodem lub w lodówce ustawionej na najniższą możliwą temperaturę. Mrożony dorsz nie traci swoich cennych właściwości, dlatego stanowiący alternatywę dla świeżej ryby produkt zamrożony również zasługuje na uwagę. Przy zakupie warto jednak kontrolować grubość warstwy lodowej (tzw. glazury), aby uniknąć sytuacji, w której płaci się za nadmierną ilość lodu zamiast za mięso ryby. Klasycznym i najczęściej stosowanym sposobem przyrządzania dorsza pozostaje smażenie, co czyni go popularnym daniem również podczas świątecznych uczt. Niemniej jednak, z perspektywy zdrowotnej, korzystniejsze okazują się metody takie jak pieczenie w piekarniku, gotowanie na parze czy wykorzystanie go jako składnika aromatycznych zup rybnych. Ponadto dorsz poddawany jest również procesowi wędzenia, co dodatkowo poszerza spektrum jego kulinarnego zastosowania.