Dziewanna – uniwersalny lek na wszystko?
56
wyświetleń
W XIX wieku suchy korzeń dziewanny przewyższał swoją wartością złoto. Roślina ta jest od wieków uznawana za cudowny lekarstwo na wielu przypadłości, a jej nazwa jest bardzo często tłumaczona jako uniwersalne lek. Czy naprawdę pozytywne właściwości płynące ze stosowania dziewanny w diecie są aż tak duże?
Azjatyckie kobiece panaks – lek wszechstronny
Panaks to roślina z rodziny araliowatych, występująca w Azji (północno-wschodnie Chiny, Japonia, północna część Półwyspu Koreańskiego oraz wschodnia Rosja). Termin 'panax' pochodzi od greckiego słowa oznaczającego 'wszechstronne leczenie', co może potwierdzać, dlaczego roślina ta jest określana jako wszechstronny lek. Owoce tej rośliny są najczęściej żółtopomarańczowe, choć niektóre odmiany mają inną kolorystykę. Początkowo smak rośliny jest słodkawy, jednak szybko staje się gorzki. W rodzaju panax występuje aż 13 różnych odmian, ale tylko 5 z nich jest wykorzystywana w tradycyjnej medycynie chińskiej. Mowa tu o odmianach: właściwej (która jest tematem tego artykułu), amerykańskiej, japońskiej, wietnamskiej oraz tzw. pseudo-panaksu.
Co możemy stwierdzić na temat żeń-szenia?
W tradycyjnej praktyce medycznej Azji korzenie żeń-szenia są używane od tysięcy lat. Pomimo prowadzonych badań, które wykluczają pewne skutki, jakie ma mieć w organizmie ludzkim, ta roślina jest skutecznie wykorzystywana w wielu preparatach. Dzięki dobrej tolerancji przez organizm ludzki, praktycznie żadnym efektom ubocznym i prozdrowotnym cechom, jest używana na całym świecie. Spektrum działania żeń-szenia na organizm ludzki jest naprawdę szerokie. Przyjmuje się, że żeń-szeń jest odpowiedzialny za: – antyoksydację, – poprawę nastroju, – wzmocnienie odporności, – hamowanie rozwoju komórek nowotworowych, – wzrost żywotności i pobudzenie, – przyspieszenie gojenia się ran, – wzmocnienie układu nerwowego, – zwiększenie apetytu u osób cierpiących na anoreksję i pacjentów onkologicznych, – obniżenie poziomu cukru we krwi, – poprawę erekcji i libido.
Stosowanie
Dla celów zapobiegawczych, zaleca się stosowanie żeń-szeń w ilościach, które wahają się od 200 do 400 mg na dobę. Jednakże, pewne badania pokazują, że mniejsze dawki (około 40 mg) przynoszą korzystniejsze skutki dla ludzkiego organizmu. Te dawki powinny być stosowane wyłącznie dla produktów, w których stężenie ekstraktu roślinnego wynosi pomiędzy 2 a 3%. Jak wcześniej wspomniano, skutki uboczne są bardzo rzadkie. Jeśli jednak wystąpią, to objawiają się w postaci bólu brzucha, nudności, skurczów żołądka lub wymiotów.