Diatomitowa ziemia na odchudzanie: efekty uboczne stosowania diatomitowej ziemi

Ziemia diatomitowa, znana również jako ziemia diatomowa, jest całkowicie naturalnym produktem, który powstał z milionów lat temu żyjących glonów jednokomórkowych, zamieszkujących zarówno słodkowodne, jak i słonowodne zbiorniki. W wyniku stopniowego wysychania tych zbiorników, glony opadały na dno, tworząc gęstą warstwę organicznych osadów. Na podstawie tych szczątków, głównie z krzemionkowych skorup, uformowała się skała osadowa, która obecnie jest eksploatowana i poddawana obróbce. Mielona postać tego materiału nosi nazwę ziemi diatomitowej. Choć dotychczas była głównie wykorzystywana w przemyśle chemicznym, liczne źródła internetowe przypisują jej również szereg korzystnych właściwości zdrowotnych, takich jak stymulacja wzrostu włosów, wsparcie dla układu kostno-stawowego, poprawa funkcji trawiennych, ulepszenie wyglądu włosów, skóry i paznokci, regulacja poziomu cholesterolu oraz detoksykacja organizmu. Pomimo potencjalnych zdrowotnych korzyści, należy podkreślić, że dotychczas przeprowadzono stosunkowo mało badań na ludziach, dlatego dokładne potwierdzenie tych właściwości wymaga dalszych, rygorystycznych badań.

Przypisywane zdolności redukcyjne gleby odchudzającej prawdopodobnie wynikają z teorii zmniejszonego trawienia i przemiany materii spowodowanych nagromadzonymi w ciele toksynami. Obecność tych toksyn wydaje się także sprzyjać produkcji cholesterolu w organizmie. Według tej tezy, kumulacja toksyn w adipocytach (komórkach tłuszczowych) utrudnia metabolizm tłuszczu, a co za tym idzie, również efektywną redukcję tkanki tłuszczowej. Działanie gleby odchudzającej ma zatem na celu detoksykację organizmu (dzięki swoim właściwościom absorpcyjnym) w celu zachowania spójności tych procesów. Niestety, również w tej dziedzinie brakuje wystarczających dowodów naukowych potwierdzających skuteczność takiego mechanizmu i jego wpływu na ludzki system trawienny. Zgodnie z obecnym stanem wiedzy, między innymi tezę o zalecanych okresach detoksykacji ustroju można uznać za mityczną, ponieważ w organizmie istnieją wyspecjalizowane jednostki buforujące, które skutecznie uniemożliwiają kumulację toksyn z pożywienia.

Z perspektywy fizjologicznej, spożywanie suplementów diatomeicznych jest bezpieczne, ponieważ nie wchłaniają się one do krwiobiegu, a układ pokarmowy usuwa je bez trudności. Należy jednak unikać wdychania dużej ilości tego materiału, ponieważ może to prowadzić do podrażnienia dróg oddechowych, kaszlu, trudności w oddychaniu, a nawet poważnych schorzeń płuc. Według danych epidemiologicznych z 2013 roku, z powodu takiego stanu zdrowia zmarło prawie 46 tysięcy osób. Niektórzy użytkownicy donoszą również o występowaniu objawów podobnych do grypy.

Pomimo niewielkiej liczby badań dotyczących oddziaływania gleby wapiennej na pracę nerek, wszystkie dostępne materiały wskazują na potencjalne negatywne konsekwencje. W trakcie stosowania suplementów zaleca się zwiększenie ilości spożywanych płynów, ponieważ ten rodzaj gleby może przyczynić się do powstawania kamieni nerkowych oraz nagromadzenia się krzemu.