Czy rozpoznasz te rośliny?
Mia Hoffmann
2026-03-23
4 min. czytania
55
wyświetleń
Królestwo roślin pozostaje wciąż w większości niewyjaśnionym obszarem aktywności matki natury. Chociaż wiele korzyści zdrowotnych wynikających z ich stosowania zostało udokumentowanych, świat nauki nadal jest zaskakiwany nowymi doniesieniami. Pomimo faktu, że nie są one w pełni nowe, większość z nich jest wykorzystywana w tradycyjnej medycynie ludowej. W następującym tekście przedstawiamy rośliny, które prawdopodobnie nie są znane szerzej.
Charakterystyka rośliny zwanej Arctostaphylos uva ursi lub lekarską miętą
Arctostaphylos uva ursi, znana również jako lekarska mięta, jest rośliną z rodziny wrzosowatych, która wizualnie przypomina popularne żurawiny lub jarzębiny. Głównym miejscem występowania tej rośliny są Ameryka Północna i Eurazja. Nazwa tej rośliny pochodzi od jej zdrowotnych cech, zwłaszcza w odniesieniu do układu moczowo-płciowego. Jest ona również znana jako chrościna, garbarzowa mącznica lub niedźwiedzie grono.
Działanie i stosowanie mącznicy lekarskiej
Główną charakterystyką Chrościny jest jej działanie antyseptyczne i moczopędne, które jest skierowane głównie na bakterie w obrębie układu moczowo-płciowego. Do chorób, do których jej stosowanie jest zalecane, należą: zakażenia układu moczowego, kamienie nerkowe, powiększenie gruczołu krokowego, moczenie z ropą, białkomocz, brak moczu oraz moczenie nocne. Niedźwiedzie grono jest często stosowane w połączeniu ze skrzypem polnym. Poza medycznym zastosowaniem, Chrościna jest wykorzystywana w kulinarnej sztuce smażenia lub jako roślina ozdobna.
Uzupełnianie składnikami odżywczymi
Zalecana dzienna dawka suplementu zawierającego arbutynę, stosowanego w terapii zaburzeń układu moczowego, wynosi od 420 do 600 mg, które powinny zostać podzielone na trzy porcje w ciągu dnia (odpowiednio od 140 do 220 mg). Przeciwwskazaniami do stosowania tego środka są stany pooperacyjne nerek i przewodu pokarmowego, a także po zanikowym nieżycie błony śluzowej żołądka. Długotrwałe spożywanie suplementu może prowadzić do niedokrwistości, nudności oraz podrażnień żołądka.
Opis cech charakterystycznych klitorii ternateńskiej
Klitoria ternateńska, należąca do rozległej rodziny bobowatych, jest uprawiana jako roślina ozdobna w krajach tropikalnych oraz wykorzystywana jako naturalny barwnik żywnościowy w Azji i jako składnik leczniczy w Indiach. Nazwa tej rośliny pochodzi od kwiatów, które przypominają kształtem żeńskie narządy rozrodcze.
Akcja jest w toku
Badania naukowe potwierdzają skuteczność terapeutyczną klitorii ternateńskiej, co dowodzi jej właściwości antybakteryjnych, przeciwzapalnych, przeciwbólowych oraz moczopędnych. Medycyna ajurwedyjska wykorzystuje korzenie tych roślin w leczeniu stanów depresyjnych i lękowych oraz problemów z pamięcią. Właściwości rozluźniające mięśnie gładkie klitorii ternateńskiej są z powodzeniem wykorzystywane do rozluźniania nadmiernie napiętych mięśni. Ekstrakt z korzenia klitorii ternateńskiej stosuje się w terapii astmy.
Uzupełnianie
Zalecana dobowa dawka korzenia klitorii ternateńskiej to 250 mg. Równocześnie nie ma informacji na temat możliwych działań niepożądanych ani przeciwwskazań do stosowania tego uzupełniania.
Wąkrotka azjatycka - cechy szczególne
Wąkrotka azjatycka (łac. Centella asiatica) to roślina występująca naturalnie w Indiach oraz innych strefach tropikalnych. Jej rozpoznawalność jest głównie związana z Ajurwedą, gdzie jest ona najczęściej kojarzona z ziołowymi środkami stosowanymi w różnorodnych problemach skórnych. W przypadku suplementów diety najczęściej pojawia się pod postacią zmielonej rośliny lub nalewki będącej ekstraktem z tejże rośliny.
Działanie i zastosowanie
Jak wcześniej wspomniano, azjatycka wąkrotka jest głównie kojarzona z problemami skórnymi – jest bardzo często wykorzystywana jako środek leczniczy na blizny, odleżyny, oparzenia, przebarwienia, rany, trądzik, wypryski i nawet trąd. To wynika z jej silnego działania antyseptycznego i przeciwzapalnego. Poza tym, azjatycka wąkrotka stymuluje fibroblasty do produkcji kolagenu, który jest niezbędny dla naszego organizmu. Oprócz problemów dermatologicznych, azjatycka wąkrotka wykazuje również inne korzyści zdrowotne. Do nich należą: – poprawa jakości snu; – łagodzenie objawów chorób serca; – ulepszanie procesów pamięciowych; – zmniejszanie bólu w układzie ruchu.
Uzupełnianie składników odżywczych przez azjatycką wąkrotkę
Zawartość azjatyckiej wąkrotki w diecie nie jest w pełni zrozumiała, ale zakłada się, że codzienne spożycie tego suplementu w postaci zmielonego ziela powinno wynosić 2 g dziennie (rano i popołudniem). W przypadku nalewki (1: 5) zaleca się przyjmowanie od 5 do 10 ml płynu w te same pory. Do głównych przeciwwskazań zalicza się ciążę i laktację u kobiet, a także hipotensję. Najczęstszym skutkiem niepożądanym wynikającym z suplementacji azjatycką wąkrotką jest bezsenność.
Tagi
Rośliny Lecznicze
Suplementy Ziołowe
Zdrowie Układu Moczowego
Medycyna Ajurwedyjska
Naturalne Środki Lecznicze
Fitoterapia
Adaptogeny
Przeciwdziałanie Starzeniu
Przeciwutleniacze
Przeciwzapalny
Zdrowie Mózgu
Funkcje Poznawcze
Zdrowie Układu Pokarmowego
Zdrowie Jelit
Zdrowie Serca
Równowaga Hormonalna
Układ Odpornościowy
Zapalenie
Naturalne Antybiotyki
Redukcja Stresu
Zarządzanie Stresem