Glicyna na poprawę koncentracji i pamięci
52
wyświetleń
Neuroprzekaźniki są substancjami, które odpowiadają za maksymalizację wydajności układu nerwowego. Ich funkcją jest udoskonalanie procesu wymiany informacji.
Glicyna - podstawowe informacje
Nazwa glicyna odnosi się do związku organicznego klasyfikowanego jako standardowy aminokwas biogenny. Uważa się ją za najmniej skomplikowany związek spośród tej grupy. Glicyna pełni także rolę neurotransmitera, który umożliwia przekazywanie sygnałów z ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, glicyna jest związkiem endogennym, co oznacza, że organizm ludzki jest zdolny do samodzielnego jej wytwarzania z substancji takich jak alanina, cholina, glikosalan, glutaminian oraz seryna. Glicyna występuje także w białkach (ok. 7,2%) i w kolaganie (ponad 30%). Można ją także znaleźć w naturalnych produktach żywnościowych pochodzenia zwierzęcego i roślinnego.
Charakterystyka glicyny
Glicyna jest związkiem, który wpływa na działanie układu nerwowego, przez co odpowiada za łagodzenie objawów depresji oraz poprawę jakości snu. Usprawnianie przekazu sygnałów do układu nerwowego wpływa nie tylko na efektywne funkcjonowanie tego układu, ale także pozytywnie wpływa na koncentrację i pamięć. Poza oddziaływaniem na układ nerwowy, glicyna posiada szereg innych korzyści, których wzmianki można znaleźć w literaturze specjalistycznej, takich jak: – udział w syntezie erytrocytów, hemoglobiny i składników kwasów nukleinowych; – zaangażowanie w procesy detoksykacyjne organizmu; – uczestnictwo w biosyntezie glukozy i kreatyny; – działanie przeciwzapalne i poprawa sprawności fizycznej. Glicyna jest także substancją, która z powodzeniem znajduje zastosowanie w medycynie, np. w przypadku wrzodów, kontuzji, problemów z prostatą, łagodnego przerostu gruczołu krokowego, chorób zwyrodnieniowych, chorób nerek, a także w profilaktyce przeciwnowotworowej. Glicyna jest substancją, która nie występuje samodzielnie, ale stanowi składnik wielu suplementów dostępnych obecnie na rynku. Jest często spotykana w składzie boosterów testosteronu, stacków kreatynowych, mieszanek aminokwasowych oraz produktów węglowodanowo-białkowych. Zaleca się, by suplementacja glicyny wynosiła od 1 do 3 g produktu zawierającego ją w swoim składzie. W przypadku leczenia chorób zwyrodnieniowych stawów zaleca się stosowanie dwóch dawek preparatu w wysokości 5 g, gdzie każda z porcji powinna być przyjmowana rano i wieczorem. Z kolei w terapii łagodnych przerostów gruczołu krokowego zaleca się stosowanie od 390 do 780 mg glicyny w postaci właściwie skomponowanej diety. Niedobory glicyny są rzadkie ze względu na zdolność organizmu do jej samodzielnej syntezy. Braki mogą wystąpić w przypadku stanów długotrwałego i dużego niedoboru białka w diecie oraz chorób, które temu towarzyszą. Nieprawidłowa suplementacja glicyny może prowadzić do objawów takich jak biegunki, nudności, senność oraz wymioty. Warto również wspomnieć o realnym zagrożeniu w przypadku osób chorujących na schizofrenię, ponieważ istnieją potwierdzone dowody na niekorzystne działanie glicyny łączonej z lekiem zwanym klozapiną.