Johimbine als unterstützende Maßnahme beim Fettabbau und zur Verbesserung der sexuellen Funktionen

Znany pod nazwą johimbina, jest to alkaloid pochodzący z kory afrykańskiego drzewa (johimbina lekarska) oraz azjatyckich krzewów rauwolfii żmijowej. Ze względu na mocną stymulującą działalność, jest ona postrzegana przez medycynę ludową jako afrodyzjak służący pobudzaniu libido. Do jej podstawowych funkcji należy podnoszenie stężenia adrenaliny w organizmie i stymulowanie metabolizmu tłuszczowego do procesów termogenicznych. Badania potwierdzają jej znaczną skuteczność w redukcji masy ciała. U mężczyzn stosowana jest w celu zmniejszania tkanki tłuszczowej w okolicach brzucha, a u kobiet – w obrębie pośladków i ud. Wśród innych zastosowań johimbiny w medycynie wymienia się również terapię depresji i leczenie impotencji u mężczyzn.

Najlepsza skuteczność stosowania johimbiny występuje w przypadku przyjmowania jej na czczo, ponieważ jej działanie jest hamowane przez jedzenie. Badania naukowe potwierdzają, że dawka 0,2 mg na 1 kg masy ciała przynosiła korzystne skutki w walce z nadmierną tkanką tłuszczową. Jednocześnie nie wykazano, że wymieniona dawka powoduje znaczące zmiany w parametrach układu krążenia, takich jak ciśnienie krwi czy częstotliwość skurczów serca. Obecnie przyjmowane są następujące dawki w trakcie suplementacji: 14 mg na 70 kg masy ciała, 18 mg na 90 kg masy ciała i 22 mg na 110 kg masy ciała. Jednak powinno się unikać stosowania johimbiny, ponieważ jest ona zakazana w Polsce, a produkty zawierające johimbinę są niedozwolone do obrotu. Stosowanie tego środka może prowadzić do wystąpienia niepożądanych skutków ubocznych, takich jak lęk, halucynacje, drżenia i sztywność mięśniowa. Osoby z problemami z sercem, tarczycą lub nadciśnieniem powinny zrezygnować z suplementacji tym środkiem.

Zastosowanie johimbiny niesie ze sobą znaczne ryzyko i może prowadzić do szeregu niepokojących i niebezpiecznych powikłań oraz skutków ubocznych.