Quelle

Literatura:
Szczeklik A., Gajewski P.: Interna Szczeklika 2016. Medycyna Praktyczna, Kraków 2016.
Young W.F.: Primary aldosteronism: management issues. Ann. N. Y. Acad. Sci. 2002, 970,61.
Górski J.: Fizjologia człowieka. PZWL. Warszawa, 2010.
Słowińska- Srzednicka J., Kruszyńska A.: wpływ hiperaldosteronizmu na układ sercowo- naczyniowy. Postępy Nauk Medycznych, t. XXV, nr 11, 2012.
Weiner D.: Endocrine and Hypertensive Disorders of Potassium Regulation: Primary Aldosteronism. Semin Nephrol. 2013 May; 33(3): 265–276.
Brown C.A., Bouldin M.J., Blackston J.W. et al.: Hyperaldosteronism: the internist’s hypertensive disease. Am. J. Med. Sci. 2002, 324, 227.
Foo R., O’Shaughnessy K.M., Brown M.J.: Hyperaldosteronism: recent concepts, diagnosis, and management. Postgrad. Med. J. 2001, 77, 639.
Krysiak R., Okopień B., Herman Z.S.: Współczesne spojrzenie na rolę aldosteronu w fizjologii, patologii i terapii. Pol. Merk. Lek. 2005, 108, 728.
Colucci W: Use of aldosterone antagonists in heart failure. 2012 UpToDate (
www.uptodate.com
). Dostęp: 24.10.2017
Jarosz M.: Normy żywienia dla populacji polskiej – nowelizacja. IŻŻ. Warszawa, 2012.
Young W.F.: Primary aldosteronism-changing concepts in diagnosis and treatment. Endocrinology 2003, 144, 2208.
Gawęcki J.: Żywiecznie człowieka zdrowego i chorego. Tom II. PWN. Warszawa, 2015.
http://nutritiondata.self.com
. Dostęp: 24.10.2017